HOŞ GELDİN 40 YAŞIM

Artık 40 yaşında bir kadınım, bir anneyim,bir insanım...
Geçmişte (günümüzde de tabii) pek çok şair, yazar, bilim adamı , ressam, oyuncu,müzisyen ,filozof bu yaşa gelemeden ölmüş ;ama adlarını tarihe yazdırmışlar...
Ben de ilkgençliğimde önemli bir insan olacağımı bir şekilde hayata iz bırakabileceğimi düşündüm ,şimdilik böyle bir iz yok. İç dünyamla tam olarak uyumlu bir hayat yaşayamadım şimdiye kadar, iç dünya dış dünya arasındaki hatlarda sorunlar oldu, bunlar bazen psikolojik,bazen sosyolojik,bazen ekonomik, bazen de tembelojik sorunlardı: Ekonomik özgürlüğüm olması , gezgin olmak, festival kuşu olmak, entelektüel olmak, sanatla daha yakın olmak iç dünyamın arzuladığı şeylerdi... Bunlar şimdilik gerçekleşmedi ; fakat ilkgençliğimdeki planımda olmayan eş olma ve anne olma durumu meydana geldi ki ANNELİK bana bir mucizevi mutluluk gibi geldi: içimdeki sevgiyi , biriktirdiğim bilgiyi, sahip olduğum neşeyi akıtabileceğim iki prensesim oldu ; onlarla birlikte ve onlar sayesinde yeni şeyler öğreniyorum, eğleniyorum, olgunlaşıyorum ve çocuk kalabilerek büyüyorum. Yaklaşık bir yıldır daha aza indirgemeyi başardıysam da sevgi ve neşe saçan kişiliğimin arka planında hep bir kendini yetersiz hissetme, kendini suçlama vs.gibi bir durumum var; kırk yaşındaki ilk ve en büyük kararım KENDİMLE BARIŞMAK ...Bu kararla birlikte de KENDİMİ SEVMEK ve gelişime açık olmayı bırakmadan KENDİMİ OLDUĞUM GİBİ KABUL ETMEK...

Allahımdan bana sağlıklı en az bir otuz yıl daha lütfetmesini ; çocuklarımı sağ salim mutlu mesut büyütmeyi , daha çok şey bilmeyi ,şan dersi almayı/ şarkı söylemeyi,dans etmeyi, oyunculuk dersi almayı,daha çok yer görmeyi, para kazanmayı ve belli bir konfor içinde yaşamayı nasip etmesini diliyorum, bu esnada da potansiyelimi sonuna kadar kullanabilecek bir güç ,güçlüklere dayanabilecek bir olgunluk ve sabır istiyorum...

Benim şimdiye kadar hayatıma girmiş benim ben olmamı sağlamış herkese teşekkür ediyorum ve diyorum ki HOŞ GELDİN KIRKLIK BEGÜM SENİ SEVİYORUM!!!